Even een update

2 Jul

Elke morgen kijk ik uit het raam en zie ik de bergen en de rivier, dat is toch bijzonder prettig wakker worden. Ik vind bergen maar iets bijzonders, voor de mensen hier is het heel normaal, maar als je uit een bijzonder plat landje als ons Nederland komt is dit wel een verschil. Je zou denken dat het went, maar het blijft me fascineren.

De dagen blijven voorbij vliegen, terwijl niet al mijn dagen even gevuld zijn. Het begin van de week zijn er namelijk minder rafting trips dan in het weekend. ‘s Middags ben ik meestal vrij, de meeste trips zijn namelijk ‘s ochtends. Dit is begrijpelijk, aangezien er dan meer water is. ‘Huh, er is toch altijd water in een rivier’, zou je denken, maar nee dat is niet altijd het geval.

De Noguera Pallaresa is een rivier die op verschillende plekken is afgedamd. Dit betekent dat de de rivier door mensen gecontroleerd wordt. Er wordt elke ochtend water gelost en na een paar uur wordt de dam weer uitgezet, ‘s nachts is er dus een stuk minder water en kan je op sommige plekken over de bodem lopen. Er is dan net genoeg water voor de vissen. Om te raften moeten we dus wachten tot het water op een redelijk peil is, anders is het geen raften, maar meer botsautotje spelen met rotsen. Dat laatste is niet heel plezierig.

Wat trivia; De Noguera Pallaresa ontspringt op ongeveer 2000 meter hoogte en stroomt zuidwaarts en mondt uit in de Segre, die op zijn beurt weer in de Ebro uitmondt om zo in de Middellandse Zee terecht te komen.

De afgelopen week heb ik bijzonder genoten van het weer, namelijk rond de 30 graden. Gister sloeg het weer ineens om en stormde en regende het flink. Regen is weer prettig, want dan gaat het waterlevel van de rivier omhoog, maar raften in de regen en hagel is wat minder. Gelukkig was de dag snel voorbij en heb ik maar mijn huisje een beetje gepoetst en Spaans geoefend. Vanochtend was het wel een verademing om de zon weer te zien, is toch een stuk warmer en gezelliger.

Een onverwachte verandering is dat ik een huisgenoot heb nu. Hij bewoond mijn (slaap)bank. Hij werkt als een bijzonder chaotische manager van het bedrijf. Hij planned alle guides in voor elke trips en dergelijke. Hij had een huis nodig en ik hoef nu minder huur te betalen dus dat is wel een goede oplossing. Hij woont pas een paar dagen bij me en was gister een dagje weg, wat al weer wat rust gaf, want meneer Krishna (als in hare krishna haha) is een bijzonder druk mannetje. Hij praat super snel en veel, erg veel. Ik probeer Spaans met hem te oefenen, maar dat is bijna onmogelijk, aangezien ik na elke drie zinnen moet vragen of hij langzamer wil praten. Daarnaast spreekt hij meer Catalaans dan Spaans, iets wat het voor mij niet veel makkelijker maakt. Gelukkig spreekt hij een beetje engels. Voorheen was mijn koelkast gevuld met bier, sap en beetje eten. Inmiddels overstroomd mijn huis met eten. Hij kookt en wast af, zeer prettig! Tevens vertelde hij dat als ik visite uit Nederland krijg, hij wel een paar nachten in zijn busje wil slapen (waar een bed in zit). Ik vind het allemaal wel prima, ik zie wel hoe het loopt.

Een hele fijne plek waar ik veel naar toe ga als ik vrij ben is de camping, Camping Llavorsi. De camping ligt aan de rivier en ze hebben een soort cafeetje met een leuk terras. Hier zit ik dan ook nu dit verhaal te schrijven. Onder een hele mooi boom die me beschermd van de felle zonnestralen. De mensen zijn heel vriendelijk en doen hun best om Spaans met me te oefenen. Mijn Spaans gaat dus elke dag beetje bij beetje vooruit.

Er staan al wat meer foto’s op mijn facebook, deze zal ik binnenkort ook op mijn website plaatsen.

To be continued…Mucho besos

Hes

2 Responses to “Even een update”

  1. Joke van Groeningen July 2, 2012 at 8:47 pm #

    Hi, wat een leuk verhaaltje weer. Ik zal je mail efkes doorsturen naar Danny en Mar.
    Zaterdag is er weer de jaarlijkse burenborrel. Omdat die mevrouw al aan paar keer aan de deur was geweest en ik steeds met jou stond te kletsen, is al het maakwerk al vergeven. Ik hoef alleen maar stokbroden te kopen en wat olijven. Ik bof dus en hoef de keuken niet in, maar de supermarkt wel.
    Ik ga nog even achter de naaimachine.

    Lieverd, dikke kus, Mutti

  2. bobbi & jos van groeningen July 3, 2012 at 1:30 pm #

    Dear niece Hes [helaas weet ik niet hoe ik dat in het Spaans moet schrijven],
    Wat een mooi verhaal, en ik weet precies het gevoel dat iemand van een platte land [d.w.z. Amsterdam en Chicago] als je de bergen zien – ik vind ze ook zo mooi!!
    En ik had ook nooit gehoord van een river dat ‘tides’ oftewel verschillende hoogtes tijdens een dag had.
    Wat betreft je huisgenoot: bueno suerte! En het klinkt also hij jouw role van shopping and cooking dat je in je huis in Amsterdam hebt [of vergis ik me?]

    In ieder geval, blijf de mooie verhalen sturen, als je de tijd hebt tussen rafting en Spaanse les, en weet dat Jos en ik van je houden!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: