19 Nov

Inmiddels is het wel weer tijd voor een nieuw berichtje. De tijd vliegt in Costa Rica!
Nog twee weken te gaan en dan komt de cursus tot een einde.

Tot zo ver heb ik in Costa Rica een bijzonder leuke tijd. Het is een bijzonder land en ontzettend mooi. Het regenwoud is zeker een spektakel, zoveel verschillende dieren, insecten en planten. De rivieren zijn ontzettend mooi. Regenwoud verdient zijn naam zeker driedubbel, want regenen kan het hier zeker. Het is wel oppassen soms, want de regen heeft zeker effect op het waterniveau van de rivier. Veel rivieren worden gecontroleerd door een dam. Een van de rivieren waar we geweest zijn is de Pacaure rivier, deze heeft geen dam. Als een rivier niet gecontroleerd wordt door een dam betekend het dat als het veel regent ‘s nachts dat binnen no time het waterlevel omhoog kan schieten. Dit kan betekenen dat een rivier opeens te gevaarlijk wordt om op te kunnen. Gelukkig was dat bij ons niet het geval toen wij er waren. Het is een van de mooiste rivier die ik gezien heb in Costa Rica tot nu toe. Ook heb ik veel bouw gezien. Twee van de rivieren waar we zijn geweest zijn ze druk aan het bouwen, bij een rivier zijn ze een dam aan het bouwen, dit is zonde, want het verwoest de rivier en de omgeving. Wel leuk om te vertellen is dat ik inmiddels al twee luiaarden gezien heb. Wat een gekke beesten!

De eerste twee weken woonde ik bij een gastgezin. Ik heb hier een beetje al over verteld. Dit was een indrukwekkende en aparte ervaring. De twee weken waren wel pittig, overdag veel instructie en veel geleerd op het water en dan 40 minuten terug lopen naar huis. Eenmaal thuis spraken ze geen woord engels en hingen de kinderen om je nek. Dit was erg leuk, maar zuigt energie. Veel Spaans geleerd! Mijn Spaans is nog niet denderend, maar zeker al heel wat beter. Ik begin het langzaam te verstaan en kan beetje bij beetje mezelf duidelijk maken. Het begin is zeker daar.

Er zijn vele verhalen die ik kan vertellen over mijn verblijf bij het gastgezin, maar er gebeurde zoveel in een dag, zoveel indrukken en ervaringen, dat ik nu niet weet waar te beginnen. Het was een interessante ervaring! Vlug wat hoogtepunten; Bidden voor het eten had ik nog nooit gedaan, tot nu. Ontbijten met rijst en bonen. Nieuwe groenten en fruit gegeten, zoals platanos, casavas, leche vers uit de boom, groene jungle sinaasappels en nog veel meer. Puur sugarcane gegeten, dat bijt je af en zuig je de suiker uit en spuug je dan weer uit. Ik vond het niet bijzonder lekker, maar voor de kinderen was dit feest. Erg grappig toen ze spaghetti had gemaakt, kregen we er ook rijst bij en een gekookte banaan. Het is maar goed dat we zoveel trainen, want meer koolhydraten krijg je bijna niet op een bord. Elke maaltijd bestaat sowieso uit rijst, dat is dus iets wat niet alleen in Azië gebeurt. Over het huis (lees; boomhut op de grond) zou ik zo ook een verhaal over kunnen schrijven.

Vorige week hebben we in Siquires doorgebracht. Bij Chico y Pocho, Chico is de crocodile dundee van Costa Rica. Pocho zijn krokodil was alleen een week voordat wij kwamen overleden. Het hele restaurant en het hele terrein hing vol met foto’s van hem en zijn krokodil. Hijzelf was überhaupt een erg komische verschijning. We sliepen in een soort hostel/hotel. Er was ook een klein zwembad, waar toen we maandag aankwamen met een aantal zijn gaan zwemmen. Het water kwam tot net boven mijn heupen en we waren spelletjes aan het doen. Een van de jongens was wat dom en inplaats van af te zetten in het water probeerde hij dichtbij de bodem te blijven, maar was iets te voorbarig en brak zijn neus. Alles is verder goed met hem, hij zegt dat hij niet veel pijn heeft en afgelopen woensdag is zijn neus rechtgezet in het ziekenhuis. Dat kon niet meteen omdat de zwelling eerst minder moest worden. Hij heeft dus een week met een scheve neus gelopen, nu heeft hij soort gipsen kapje over zijn neus.

We hebben redelijk veel pech. Gistermiddag toen we terug kwamen van de rivier ging ik mijn portemonnee halen om naar de supermarkt te gaan. Ongeveer 10 minuten lopen is er  een klein supermarktje en daar tegen over is een kroeg/restaurant/internetcafe/discotheek in 1 genaamd ‘Los Portones’. Hier drinken we af en toe een biertje. Achter de supermarkt wonen de instructeurs. Gister na de rivier zijn vier van ons meteen naar de kroeg gegaan met de instructeurs om een biertje te drinken. Een van de instructeurs was naar de supermarkt gelopen en stak de straat over en werd geraakt door een motor rijder die hij niet zag en de motor zag hem niet. Ik kwam samen met een ander meisje een paar minuten na het ongeluk aan gelopen. Ik zag onze mensen bij de slachtoffers, we zijn immers getraind in EHBO. Onze EHBO training was zeer uitgebreid dus we weten wat we moeten doen. Onze instructeur had zijn schouder uit de kom en verder wat flinke schrammen op zijn knie, enkel en gezicht. Hij heeft veel geluk gehad, want het had veel erger kunnen aflopen. Het was wel schrikken toen ik aan kwam lopen en door had dat een van ons betrokken was. Stiekem ben ik wel blij dat ik het ongeluk zelf niet heb gezien. Zeker voorzichtig de straat over steken hier in Costa Rica!

Deze week was zeker een spannende week. Hoogtepunt was zeker maandag en dinsdag. Deze twee dagen stonden in het teken van Wildwater redding 2, in het engels heet de cursus Whitewater rescue training advanced. Dit betekende maandag voor namelijk oefeningen met een touwen etc. Het is lastig om uit te leggen hoe dat allemaal werkt op papier. Een van de dingen die we moesten doen is van de brug abseilen / repellen (hoe heet dit in het nederlands?!) en veel zwemmen in stroming etc. We waren om 17.00 uur klaar met de dag en om 18.00 uur gingen we eten en om 19.00 uur stonden we weer klaar. Jawel we hadden een avond oefening. Het is hier om 17.30 uur al pikke donker, dus dat is prima. De avond oefening moesten we in het donker van de brug af toen naar een rotsen eiland zwemmen en daar oefeningen met zwemmen en touwen doen. Dit was eng, maar tevens ook erg leuk. We hadden allemaal een glowstick op onze helm zodat we elkaar konden zien. Verder hadden we geen licht behalve glowsticks. Het zou een uur duren, maar dit was wat verkeerd ingeschat. We waren om 22.00 uur klaar. Dat was een lange dag! Dinsdag hadden we een scenario bij een waterval. We moesten al onze geleerde techniek van wildwater redding en EHBO allemaal weer in praktijk gebrengen. Het was niet ons beste scenario wat we ooit hebben gedaan, maar wel een goede leer ervaring.

Vandaag is het alweer weekend! Het is fijn dat we het weekend vrij hebben, want je hebt die dag echt nodig om bij te komen en uit te rusten. Ik merk zeker dat we al tijdje bezig zijn en je merkt ook dat iedereen erg moe is. Is ook logisch, het is hard werken geweest. Ook merk ik dat de groep klaar is voor het einde. Drie maanden zijn erg lang als je 24/7 met elkaar doorbrengt. Ik moet ook toegeven dat ik er naar uit kijk nieuwe mensen te ontmoeten en even bij te slapen. Daarnaast wil ik wel op het water blijven, maar misschien een dag droge kleren aan hebben is ook geen straf, haha.

Elke dag zo actief bezig zijn is geweldig en voelt zeker goed. Het geeft je zeker energie. Het is prettig om aan het einde van de dag echt honger te hebben en moe te zijn. Bijna elke avond liggen we rond 9 uur in bed, al is het niet eerder. Meestal lees ik nog een even, maar af hangend van de dag val je soms meteen in slaap.

Vorig weekend was Stef op bezoek. Stef ken ik van vorig jaar uit Canada en heeft ook WILD gedaan in hetzelfde jaar als Caleb een van de instructeurs. Zij werkt de winter in Costa  Rica. Dit was erg gezellig om haar weer te zien en vooral om een nieuw gezicht te zien. Zondag’s hebben we samen een boot tour gedaan van de lower Rio Sarapique. Dit is het gedeelte van de rivier waar geen rapids zijn en je krokodillen kan vinden. Ik heb die overigens niet gezien. Wel een heleboel andere dieren! Foto’s volgen snel!

Dit weekend, gaan we zaterdagochtend met onze families een klein stukje raften. Dit wordt wel spannend, moet nog even opzoeken hoe je bepaalde dingen zegt in het spaans. Is wel handig als ik weet hoe ik ze vooruit moet laten paddelen. Dan volgende week hebben we 4 dagen kayak instructeur cursus. Een andere instructeur vliegt dit weekend over vanuit Canada. Dit wordt hopelijk erg leuk, en dan vrijdag is onze finale dag. Erg spannend!

Morgen, zondag, zal ik dan misschien toch een nieuw verhaal schrijven en een tipje van de sluier oplichten. Waarschijnlijk zijn een aantal mensen nu toch wel nieuwsgierig, wat ik ga doen en wanneer ik weer in ons mooie mokum zal verschijnen. Nu eerst raften met de familie!

2 Responses to “”

  1. Joke van Groeningen November 20, 2011 at 4:15 pm #

    Ma cherie,

    Wat een verhaal. Ik moet het twee keer lezen om alles goed in mij op te nemen.
    Ik ben nieuwsgierig wat er na de 26e gaat gebeuren. Je hebt wel heel veel geleerd in velerlei opzichten.
    Hoe staat het met je enkel? Ik lees daar niets over.
    Wees je voorzichtig met die kaaimannen. Je had trouwens al foto’s opgestuurd van zo’n lieverdje.
    Ik kijk uit naar je foto’s.

    lots of love, mammie

  2. albertine November 21, 2011 at 4:33 pm #

    Hoi lieverd,

    Wow wat een verhalen. Ik denk dat je zo een boek kunt maken over al je avonturen. Heb je lang niet op skype gehoord?! Geen bereik zeker.
    Een knuf vanuit het zeeuwse.

    XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: