Een bijzondere dag

20 Sep

Vandaag was een speciale dag! In eerste instantie zou ik met Amy vandaag naar het ietwat grote dorp Pembroke gaan om daar naar het ziekenhuis te gaan. Dit hebben we dan ook gedaan, aangekomen in het ziekenhuis in Pembroke, heb ik daar twee uur zitten wachten om te horen dat het nog eens 6 a 7 uur zou duren voor ik geholpen zou worden. Daar hadden Amy en ik niet bijzonder veel zin in en geen tijd voor, dus besloten we dat ik morgen terug zou gaan ‘s ochtends vroeg vroeg.

Na het ziekenhuis heeft Amy me meegenomen naar waar haar moeders huis was. Amy is vier jaar geleden haar moeder en broer verloren in een brand. Haar huis wat ze samen met haar moeder aan het opknappen was is compleet afgebrand en is dus niets meer van over. Ze is alles kwijt, omdat haar moeder het trappengat wilde vullen met famillie foto’s had de hele familie alle foto’s aan haar gegeven. Die zijn er dus niet meer. Het is een triest verhaal en het was bijzonder om op zo’n plek te zijn. Er is nog een schuur met wat rotzooi en haar broers auto staan er nog. Haar andere broer die nog leeft en zij hebben nog niets kunnen opruimen, het is te pijnlijk. Het land ligt er nu dus kalm bij en de begroeing groeit door. Het is een hele mooie omgeving en echt in het platteland van Canada (2,5 uur rijden vanuit Ottawa ongeveer 1,5 uur van waar ik nu ben). Het was bizar om een stukje bos te zien met een open plek die omringd werd door half afgeschroeide half dode bomen. Het gaf een mooi beeld, maar tevens ook heel vreemd omdat je weet dat er iets vreselijks is gebeurd op die plek.

Het was voor Amy de eerste keer dat ze iemand anders mee heeft genomen naar deze plek. Ook dat maakte het een bijzondere ervaring en zegt ook iets over de vriendschap.

De weg terug naar basecamp hebben we gelukkig wel kunnen lachen om andere dingen, dit maakte de sfeer wat luchtiger.

Daarna zijn we naar Wallmart geweest, een gigantische supermarkt. Dit was enig, aangezien ze automatische karretjes hebben voor mensen slecht ter been. Natuurlijk ben ik in dat karretje gekropen om vervolgens door die supermarkt te racen. Nou ja, racen is niet echt aangezien het wel langzaam gaat. Was bijzonder leuk om in zo’n karretje door een supermarkt te rijden.

Vanavond maar filmp kijken en mijn Canadeese roddelblad lezen. Hopen dat morgen mijn voet weer wat beter gaat en de pijn wat minder is.

Liefs Hes

 

klik op SIGN ME UP! en ontvang een emailtje als ik een nieuw bericht post!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: