8 Sep

Waar te beginnen, er gebeurt zoveel in een dag en gaat zo snel. Een snelle rundown van mijn avonturen.

Afgelopen zaterdag, was examen dag voor de wildernis ehbo cursus. Eerst een schriftelijke test en toen praktijk examen. Beide gehaald dus ik ben nu officieel een Wildernis First Responder! Deze dag was tevens de dag dat onze dryweek ophield en we weer een biertje konden drinken. Dit heb ik dus ook gedaan, het waren er niet veel, volgende ochtend vroeg op.

Dat brengt me bij afgelopen zondag, jawel onze eerste dag raften. Meelopen met de raftguides. Om 7 uur ‘s ochtends meeting met alle guides. Voor die tijd spullen gepakt en ontbeten, ready to go. Na de meeting wordt iedereen in groepen verdeeld, een gedeelte gaat de bus laden en lunch maken etc. Om 8.30 alle klanten bij elkaar geraapt van de camping/hostel en in de bus om te vertrekken, dan uur rijden naar de rivier. Alles uitladen, denk rafts, zwemvesten, peddels, helmen etc. Vlug omkleden en meeting met alle guides. Dan raften en tot de lunchstop. Daar gaan alle klanten lunchen en de guides alles weer in de bus laden, afwassen en iedereen weer in de bus terug omhoog rijden om daar weer alles uit te laden, iedereen weer in de rafts en een ander stuk van de rivier raften. Uiteindelijk einde van de dag alles weer in de bus, vlug omkleden en terug rijden naar basecamp. We waren rond 17.00 uur terug, dan alle klanten eruit en dan rijd de bus met de guides naar de opslag. Alles uitladen en opruimen om vervolgens om 18.30 uur terug te zijn op base camp en dan nog een half uur nabespreken. Dan staat om 19.00 het eten een klaar, eten en dan afwassen en om 20.00 uur nog een les/nabespreking met de baas. Dit duurde tot 21.15. Iedereen ging daarna meteen naar bed, iedereen was kapot.

Bijna vergeten, alle rafts, kayaks en zwemvesten gaan bovenop de bus.

Het was een super leuke dag, we zaten naast de guides en mochten kleine stukjes sturen. Erg leuk om te zien hoe professioneel de raftguides zijn. De nabespreking was ook interessant zo begint elke dag en eindigt elke dag. Wat er die dag gebeurt op de rivier wordt meteen besproken, wat er fout ging, wat er beter kan. Ook wat iedereen van zijn dag vond. Er wordt heel veel op veiligheid gelet en als een van de guides ook maar iets kleins bijna onbenullig fout gaat wordt dit meteen besproken.

Nou na een deze vrij heftige zondag gingen we maandag kayaken in de baai. Oefeningen met techniek en hoe te eskimoteren (waarin je je kayak overeind brengt als je omslaat).

Dinsdag de rivier op om te kayaken, dit was vrij heftig. Het is keihard werken, de leraren vragen veel van je. De leercurve ligt heel hoog, dit maakt het erg leuk, maar tevens ook heftig en stressvol. Voor onze dag op de rivier werden we in drie groepen verdeeld. Elke groep vier studenten en een instructeur. De eerste groep was de groep met veel ervaring, de tweede groep weinig ervaring maar kan wel eskimoteren en de derde groep nul ervaring en kunnen nog niet eskimoteren. Ik zat in de tweede groep, ik heb nog moeite met kunnen eskimoteren in stroming.

Vandaag zijn we weer de rivier op geweest en ben ik uit eigen keus meegegaan met de andere groep. Ik wilde een rustigere dag en meer tijd om esikmoteren te oefenen, dit was een verstandige keus. Absoluut wil ik leren, maar kayaken kan heel frustrerend zijn, zeker als iets achter elkaar niet lukt. Vandaag heb ik gekozen om het rustiger aan te doen, mezelf niet bang te maken en om meer zelfvertrouwen op te bouwen op het water, inplaats van angstig en gestressed mee te doen met de tweede groep. Woensdag heb ik dan ook maar een keer gezwommen en dinsdag drie keer. Met zwemmen bedoel ik dan, dat je omslaat, niet om kan rollen en niet wacht tot een andere boot je overeind helpt, maar je los trekt uit je boot en naar de kant moet zwemmen. Op de kant moet je je boot eerst op de kant slepen, voornamelijk rotsen, het water uit je boot halen en er weer in te klimmen. Dit is allemaal erg vermoeiend. De boot vol water is namelijk erg zwaar en daarbij zwem je ook veel in stroming met alle kleren die je aan hebt, maakt het vrij pittig en vermoeiend. Spierpijn is zeker aanwezig laat ik het zo zeggen. Als je je afvraagt waar, hoeft niet, namelijk overal. Je gebruikt daadwerkelijk al je spieren.

Nu lijkt het misschien alsof ik het niet naar mijn zin heb, maar niets is minder waar. De groep is erg leuk en heel gezellig. Het zijn zulke leerzame dagen.

Buiten dat we op de rivier in groepen worden verdeeld worden we per week ook in groepen in gedeeld, de laden en lossen groep, leader groep en de eten groep. Laden/lossen en eet groep spreekt voor zich. Deze groep moet weer een leider kiezen die wisselt per dag en die heeft contact met de leider groep. De leider groep horen weer het plan van de instructeurs en het is hun taak om dat aan ons over te brengen en te zorgen dat iedereen de juiste spullen en de juiste informatie etc heeft. Tevens moeten zij ook zorgen dat de taken goed verdeeld zijn en als iemand in een andere groep hulp nodig heeft.

Deze taak verdeling klinkt heel heftig en is het ook, maar het moet wel aangezien er zoveel versleept wordt. Vijftien kayaken op een bus tillen kan je moeilijk in je eentje doen. Het loopt natuurlijk niet helemaal zoals het hoort en loopt alles een beetje door elkaar, maar het systeem zit er in. Een groot gedeelte van de cursus legt dus ook nadruk op organisatie en leidershap.

Mijn verhalen worden minder, maar wel langer. Ik wilde heel graag eerder schrijven, maar was steeds te moe om te bewegen toen we eindelijk klaar waren. Zeker ook, omdat als je terug komt van de rivier je niet rustig kunt gaan zitten. Je moet netjes je spullen uithangen, je moet het de volgende dag immers weer aan. Er zijn paar kledingstukken waar ik echt graag nog een van wil kopen, want ik moet het aan op de rivier, maar het zou fijn zijn als ik zou kunnen wisselen in plaats van half natte kleren van de vorige dag aan te trekken. Voorlopig nog geen winkel in de buurt, dus dan maar even zo.

Rest van de week; donderdag en vrijdag raften en dan vanaf vrijdagavond gaan we 5 dagen camperen aan de riveir en tegelijkertijd wildwater redding training doen. Dit schijnt erg zwaar voor je lichaam te zijn aangezien je door stroming moet leren zwemmen en trainen. Ik ben benieuwd, zal er zeker sterker van worden.

Het wordt tijd om dit verhaal te eindigen, aangezien ik naar bed moet en het anders te lang wordt voor iedereen om te lezen. Volgende verhaal zal ik vertellen over de mensen waarmee ik ben. Bijzonder uiteenlopende personages zal ik jullie alvast vertellen!!

Heel veel liefs en kusjes

 

Er staan nieuwe foto’s op mijn facebook van de bivak en kayaking.

One Response to “”

  1. Carla van Groeningen September 9, 2011 at 9:20 am #

    hee Lieverd,

    Wat zal je een conditie krijgen, ik doe het je niet na. Leuk al die nieuwe ervaringen zeg. We spannend maar het gaat je zeker lukken !!
    Frans is weer geopereerd aan een vi nger die niet goed wilde strekken, kleine ingreep hoor en dat gaat allemaal prima, als hij pech heeft kan hij het aan al zijn vingers krijgen, maar dat zien we dan wel weer.
    Gisteren je mams gezien en daar gaat het goed mee.
    Hier alles prima, zondag is Dustin jarig en verder loopt het eiegnlijk allemaal wel.
    Mail je als er nieuws is.
    Veel plezier
    Carla en Frans

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: