Bivak

30 Aug

Eerste dagen waren heftig. Hoe dat komt…

Zaterdag (eerste dag) om 7 uur ontbijt en we moesten om 8.45 uur beginnen. Redelijk oke, we kregen korte toespraak en uitleg over wilderness first responder. Dit is een gespecialiseerde E.H.B.O cursus redelijk advanced. Deze kan je weer onderverdelen en wij doen de volledige versie, ‘de Woofer’ heet dit. Dit is 80 uur, het meeste van de cursus zullen we in de komende dagen doen en daarna nog een gedeelte in Mexico.

Na de korte uitleg volgede een senario, dat betekent dat we onderverdeelt werden in teams van 3 en naar buiten moesten rennen en op drie verschillende plekken, lagen mensen met ‘nep’ wonden. Zonder uitleg niets. Gedeelte hiervan is gefilmd, ik sta op die film heel vreemd naar een plastic nekbrace te kijken. Dit was redelijk komish. Uiteindelijk hielden de senario’s op en werd er overlegd, hoe iedereen zich voelden en uiteindelijk dus wat we hadden moeten doen. De rest van de dag was achter elkaar buiten mensen onderzoeken, dan in de juiste positie leggen en leren te verplaatsen. In groepen moesten we te werk gaan en steeds een nieuw senario. We hebben mensen uit de meest rare positie vanuit de toiletten gehaald. Allemaal zijn we verplaats. De kennismaking gaat in ieder geval een stuk sneller, aangezien je elkaar zoveel moet aanraken al. Niet vervelend, maar je raakt elkaar wel aan. We hebben een bepaald protocool geleerd wat je moet leren aan te houden, kijken welke staat van bewustzijn iemand is etc.

Uiteindelijk waren we om 17.00 uur klaar en toen zijn we met zijn allen gaan kayaken en canoen. Er liggen boten die je kan pakken. Bijzonder leuk was, dat ik na een jaar niet in een kayak gezeten te hebben, ik omsloeg en nog steeds mijn rol kan. In het nederlands heet dit Eskimoteren. Alsof het niets was zat ik weer boven. Tweede keer, bam weer! Dit is erg goed voor mijn zelfvertrouwen op het water en ook gewoon heel leuk!!

19.00 stond het eten alweer klaar en om 20.00 uur zouden we nog les krijgen, niets was minder waar. We zouden naar een of andere speciale plek gaan voor een oefening, ook dat was niet waar. Ik vlug naar mijn tent gerend, fatsoenlijke schoenen en lange broek aangetrokken, mijn tas gepakt, droogtas, mini toilettas met zakdoekjes enzo, aansteker, snack en water. Erg handig van mezelf want ik had dit eigenlijk al voor de zekergheid in mijn tas gedaan. Wat bleek, we stapten de bus in en werden geblinddoekt. Hebben 30 minuten in de auto gezeten om uiteindelijk nog 20 minuten geblindoekt te lopen. Het leek wel een ontgroening. Toen we aankwamen op locatie werd ons verteld dat er drie gewonden waren en dat wij ze moesten zoeken en een reddingsactie moesten ondernemen. Dit was natuurlijk allemaal in scene gezet. Ik vond het eerste slachtoffer en deze had iets aan zijn nek/rug, tweede slachtoffer (nep) overleed, derde slachtoffer had suiker en had te weinig dus was flauwgevallen.  Nadat we een doos vonden met ehbo spullen, heb ik vlug een nek brace gemaakt en konden we wat meer. Wat bleek…jaja…

we moesten daar overnachten. Een bivak houden, voor het slachtoffer was er een tent en om de anderhalf uur moesten we per twee de wacht houden en om de 15 minuten zijn hartslag, hoevaak hij ademhaalde, bloeddruk etc opmeten. Dit de gehele nacht. Gelukkig was het mooi weer en hebben we aan het water op vlakke rosten, onder de sterren geslapen. We moesten wel een zeil spannen, om onder te slapen, zodra het eventueel zou gaan regenen. Na mijn wacht ben ik toch daar onder gaan liggen, omdat een meisje in de slaapzak was gaan liggen die ik klaar had gelegd. Ik had eerder op de avond al tegen haar gezegd pak nou een matje en een slaapzak en leg het klaar net als iedereen. Mevrouw zei: ‘Ja, doe ik zo’ Nou mooi niet dus, en gaat lekker op mijn plek liggen. Kon ik om 2 uur ‘s nachts nog een keertje een slaapzak en een matje in het bos gaan zoeken. Gelukkig is het allemaal goed gekomen en heb ik uit eindelijk nog soort van geslapen. Mijn rug doet er nog steeds pijn van, maar ja…such is life en zoals ze hier zeggen ‘Drink a cup of concrete and harden the fuck up.’

Maakt je ook nog wel zenuwachtig voor wat er nog gaat komen dat zinnetje.

Inmiddels is het dinsdag en is alles weer redelijk tot rust gekomen, de dagen blijven hetzelfde om 6.30 a 6.45 am op en dan om 7am ontbijt. Om 8.45 am begint de les en dat betekent meteen rennen, want dan is er al een scenario uitgedacht en liggen er weer slachtoffers te crepeeren, die dan moeten repareren. Om twaalf uur lunch en dan weer scenario’s en oefeningen. Rond een uur of 17.00 zijn we klaar dan gaan we kayaken en dan om 19.00 uur eten. Computeren en spelletjes doen en rond een uur of 21.00 a 21.30 gaan we allen naar bed.

De lunch pauze is over en les begint weer, dus to be continued…

Liefs

Check foto’s:

http://www.facebook.com/media/set/?set=a.10150249807651786.320808.668791785&l=bfa1f4e7e9&type=1

One Response to “Bivak”

  1. mama August 31, 2011 at 7:12 pm #

    Ik vraag me af, of dit gaat lukken!
    Wat een avontuur, slapen onder de blote hemel. Het lijkt inderdaad een beetje op ontgroenen.
    Je site ziet er zeer fraai uit, mooi kleurtje e.d.
    Ik ga het in favorieten zetten, wie weet lukt dat.

    liefs, mama

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: